179

از روزهاي رفتنت پاييزتر بودماز شمس هاي ديگرت تبريزتر بودمباران اگر آن سوي شيشه داشت مي باريداين سوي شيشه بي هوا، من نيز تر بودميك شب اگر دستت به تار موي من مي خورداز اينكه هستم مست و شورانگيزتر بودمشايد اگر يوسف به من هم فرصتي مي داداز تيغ چاقوي زليخا تيزتر بودمشايد تمام چشم ها را كور مي كردمشايد كه از قوم مغول چنگيزتر بودميك مزرعه دلشوره ام بعد از تو، حقم نيستمن با تو از هر دشت حاصلخيزتر بودميادت بماند من كه حالا خالي از عشقمدر خوردن آن سيب ناپرهيزتر بودم